یک کتابدار، معشوقه سابق یک گانگستر و زنی که به تازگی از کما بیدار شده است، تابستانی چشم‌گشا و تحول‌آفرین را در پاریس سپری می‌کنند.

از ۴۰ کارگردان بین‌المللی خواسته شد تا با استفاده از دستگاه سینماتوگراف اصلی که توسط برادران لومیر اختراع شده بود، تحت شرایطی مشابه با سال ۱۸۹۵ یک فیلم کوتاه بسازند. سه قانون وجود داشت: ۱. فیلم نباید بیشتر از ۵۲ ثانیه باشد، ۲. هیچ صدای همگام‌سازی‌شده‌ای مجاز نبود، و ۳. نباید بیشتر از سه برداشت انجام می‌شد.

بن فیلیپس نیویورکی و لئو هافمن مرموز، دو غریبه هستند که توسط یک آشنای مشترک به پاریس فراخوانده می‌شوند. آن‌ها پس از ورود با یکدیگر ملاقات کرده و خیلی زود خود را درگیر یک معمای پیچیده می‌بینند.

در این فیلم هیجان‌انگیز، یک مترجم یونسکو به طور تصادفی با گروهی مواجه می‌شود که نازی‌ها را پنهان کرده، از آن‌ها حمایت می‌کنند و سفرشان به سراسر جهان را تسهیل می‌نمایند. به او ماموریتی برای بررسی آثار نویسنده‌ای که به تازگی درگذشته داده شده است و این توطئه در میان اسنادی که او به جا گذاشته فاش می‌شود. او با مرد جوانی روبرو می‌شود که در حال بررسی یادداشت‌های نویسنده است و بلافاصله تصور می‌کند که او باید یکی از توطئه‌گران باشد. با این حال، آن مرد به زودی او را از بی‌گناهی خود در این زمینه متقاعد می‌کند و آن دو با هم جستجو برای یافتن سرکرده گروه را آغاز می‌کنند.

مصاحبه‌های صریح با مردم عادی درباره معنای خوشبختی؛ مفهومی که اغلب مبهم و غیرقابل توصیف است و ایده‌آل‌های اساسی‌تر و برابری‌خواهانه‌تری مانند خودسازی، رفاه، مدارا، فرصت‌های اقتصادی و آزادی را تداعی می‌کند.

کلر زن جوان و شیک‌پوش پاریسی است که با مردی بزرگ‌تر از خود به نام ژان ازدواج کرده است. کلر با معشوقش، کلود، در آپارتمان او ملاقات می‌کند و کلود به او یک پالتوی پوست هدیه می‌دهد. حالا کلر باید راهی پیدا کند تا بدون اینکه خیانتش لو برود، با این هدیه گران‌قیمت به خانه بازگردد.